Wij zijn Clen Verkley (“happiness strategist”) en Kiki van der Harst (“veerkracht expert”). Op 15 oktober jl. hebben wij allebei de Amsterdam marathon gelopen, waarvan het grootste deel samen: van 17 tot 35 kilometer. Het was een bijzondere ontmoeting. We hebben tijdens het lopen hele bijzondere gesprekken gevoerd. En dat nog wel tijdens het lopen van deze beruchte 42 kilometer…

We moesten na 35 kilometer allebei onze eigen race lopen en zijn niet samen gefinisht. Toen we later contact hadden om de ervaringen uit te wisselen, wisten we… dit is zo bijzonder. Deze levenslessen moeten we delen! Lees in deze blog de samenvatting van ons gesprek.

We hadden het erover dat het lopen van de marathon een hele intense ervaring is. Wat heeft het je gebracht?

Clen: Het besef dat als je iets plant en je de juiste stappen zet, dan kun je het bereiken. Deze marathon was daar de bevestiging van. Alles in het leven mogelijk. Als je bereid bent om te doen wat ervoor nodig is… door pak hem beet 42000 stappen te zetten ben je gewoon een marathon finisher.
Ik heb mijn grenzen verlegd. Door een marathon te lopen heb ik nu voor mezelf een hogere standaard neergelegd. Eerst was m’n baseline 10 kilometer. Dat heb ik nu opgehoogd naar 42 kilometer. Ik ben ervan overtuigd dat in je leven al je standaarden steeds hoger worden, waarmee je leven steeds beter wordt.

Daarnaast heeft het me meer zelfvertrouwen gegeven. Het vertrouwen dat als ik dit echt wil, ik het ook kan. Dat geeft zo’n machtig gevoel. Zo’n triomfantelijk gevoel.

Dat brengt me bij les 1:

Alles in het leven is mogelijk. Stel een doel waar je gelukkig van wordt, bepaal de strategie ernaar toe en ben bereid om alles te doen wat ervoor nodig is…

Een marathon loop je niet zomaar. Hoe belangrijk was de voorbereiding?

Clen: President Eisenhouwer zei het al “If you fail to plan, you are planning to fail” – er is geen marathon zonder een gedegen voorbereiding. Zowel op het fysieke als het mentale vlak.

Kiki: Na 25 kilometer waren we verder gekomen dan we ooit hadden gelopen. Toen zeiden we tegen elkaar: “We are champions! We are heroes!”

Kiki, wat was jouw drijfveer om een marathon te lopen? 

Kiki: Ik hoor mensen denken: je lijkt wel gek… Waarom zou je vrijwillig 42 kilometer gaan hardlopen? Ik wilde al heel lang een marathon lopen. Het is voor mij zeker geen ‘bucketlist-dingetje’, maar heeft een heel andere betekenis. Ik wilde een droom verwezenlijken. Het uitlopen van de marathon was in een bepaald opzicht een droom, een ultieme manier om m’n grenzen op te rekken.
Steve Jobs zei: “Stay hungry, stay foolish”. Ik vind dat zo’n mooie boodschap. Voor mij betekent dat door jezelf uitdagende doelen te stellen kom je weer tot geheel nieuwe inzichten. Ik vind het iedere dag nog geweldig dat ik de marathon heb gelopen. De medaille hangt in de gang en elke keer als ik hem zie herinnert het me aan deze fantastische ervaring. Het heeft me zoveel meer gebracht dan ik van tevoren had kunnen bedenken. Dat was vooral omdat ik niet ‘de prestatie’ als ultiem doel had gesteld, maar ‘de reis’ ernaar toe. Ik heb het gezien als een hele journey, waar elke training, elke rustmeting, elk moment van voorbereiding een stapje richting de finish was.

Dus, in plaats van een hyper focus op de prestatie (bijvoorbeeld lopen binnen een bepaalde tijd) heb ik nu ontzettend kunnen genieten van het hele traject. Het heeft me zoveel energie, structuur, geluk en onvergetelijke momenten opgeleverd.

Kortom les 2 is:

Doe wat je geweldig vindt! Doe de dingen die je energie geven! Hoe meer je dat soort momenten in je leven creëert hoe leuker het wordt… Make it happen!

Dan komt onherroepelijk het moment dat het zwaar wordt… Wat gebeurde er toen? 

Clen: Het pad ligt er al. Je bent getraind. Je bent mentaal sterk. Nu is het alleen maar een kwestie van lopen totdat je aan de finish bent… Dat klinkt heel eenvoudig, maar er komt het moment dat het zo zwaar wordt… en zo’n pijn doet. Mijn bovenbenen waren zo hard als beton. Ik had zoiets nooit eerder gevoeld in mijn lichaam. De laatste drie kilometers waren echt lood- en loodzwaar.
Ik zei ook letterlijk tegen mezelf: “Heal it, heal it, heal it.” Haal de kramp weg, anders kan ik niet verder rennen. Ik was mezelf hardop aan het motiveren. Het komt neer op mindset. In mijn ogen is mindset je innerlijke gesprek dat bepaalt hoe je naar de wereld kijkt. Ik visualiseerde mezelf als leider die de troepen naar de finish moest leiden. Dan geef je niet op. Je geeft nooit op. Je motiveert jezelf om door te gaan totdat je doel bereikt is.
Kiki: Dat herken ik. Bij 39 kilometer werd het zo zwaar. Dan denk je dat je niet meer kunt. Maar hey, je hebt er al 39 kilometer op zitten… het zijn nog maar 3… Ik ben mijn einddoel gaan visualiseren. Ik zag mijn kindjes aan de finish. Ik vind het zo belangrijk om Noah de boodschap mee geven dat hij door moeten zetten om een doel te bereiken. Dat je jezelf kunt overstijgen. Dat dan de overwinning ook enorm groot is.
Clen: Het is wat jij zegt Kiki. Van mijn vader heb ik geleerd dat er geen negatieve of positieve situaties bestaan. Het is het label wat jij erop plakt. Je moet ervan genieten. De pijn hoort erbij. Dus ik had ook heel sterk zoiets van ‘heal it’  maar ook ‘embrace it’. Het is er. Zet de volgende stap! Niemand neemt je deze ervaring ooit meer af.
“Pain is temporary, victory is forever.”
Les 3

Het is een mind-game. Je mindset bepaalt de uitkomst.

Kiki, dit sluit zo mooi aan op jouw business. Dat gaat over veerkracht.

Kiki: Veerkracht kun je trainen. Ik zie veerkracht als een spier. Daarom vond ik het ook zo mooi om deze marathon te lopen. Voor een marathon moet je trainen en dat is een proces van weken, maanden. Daarin zitten zoveel parallelen met het trainen van veerkracht. Bijvoorbeeld bepaalde routines aanleren die je helpen versterken. En zorgen voor een ‘optimaal prestatieklimaat’. Je kunt letterlijk de juiste omstandigheden creëren waaronder je optimaal kunt presteren. Als je leert om te gaan met tegenslagen dan ben je er beter tegen bestand wanneer het aan de orde is.
“Al zit je op de bodem van de put, kijk omhoog en zie dat de zon schijnt”.

Dat is niet makkelijk. Bij de marathon, maar ook in het ‘echte’ leven hoort de pijn erbij. Het maakt de ervaring zoveel rijker. Door de pijn wordt de prestatie veel mooier. Emotie maakt dingen mooier. Door de dingen vol aan te gaan, te ervaren en te voelen dat je leeft! Het leven in al z’n facetten. En al deze facetten kwamen ook weer langs tijdens mijn marathon proces. En dat is zoveel mooier dan alleen te focussen op de ‘prestatie’.

Les 4

Be your own leader. If you can look up, you can stand up. Be strong, be resilient!

Wij zijn benieuwd naar de reacties op onze blog. Deel je reacties, ervaringen en vragen met ons.